Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΜΑΣ, Η ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΖΩΗ, Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ) ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΑΓΑΠΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΒΑΘΥΤΕΡΗΣ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΚΑΙ Η ΟΔΟΣ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ
Μετά την θαυμαστή θεραπεία ενός ζητιάνου τυφλού, προ της εισόδου στην Ιεριχώ, μπήκε ο Ιησούς στην Ιεριχώ και περνούσε δια μέσου της πόλης. Εκεί υπήρχε κάποιος που ονομαζόταν Ζακχαίος, αποδιδόμενο στα ελληνικά ως ‘καθαρός’, ‘αθώος’. Ήταν αρχιτελώνης, πρόσωπο δηλαδή φέρων μεγάλο αξίωμα, προϊστάμενος του κεντρικού τελωνείου της πόλης. Η μεταμέλειά του ως εκ τούτου έγινε αφορμή και παράδειγμα για την βαθύτερη με τον Θεάνθρωπο γνωριμία πολλών. Ήταν φυσικά και πολύ πλούσιος ο Ζακχαίος. Και απ’ ότι φαίνεται, ο λαός τον θεωρούσε υπεύθυνο για τα προβλήματά τους και άνθρωπο απάτης.
Ο Ζακχαίος προσπαθούσε να δει ποιος είναι ο Ιησούς, γιατί είχε ακούσει πόσο συγκατάβαση και ζεστή συμπεριφορά έδειχνε προς τους τελώνες. Επιθυμούσε δηλαδή να τον γνωρίσει από κοντά και να διαπιστώσει με τα δικά του μάτια την αγία Του φυσιογνωμία. Όσο κι αν προσπάθησε όμως δεν μπορούσε να Τον ατενίσει εξαιτίας του πλήθους, γιατί ήταν κοντός στο ανάστημα. Εν τούτοις, αν και ήταν μικρόσωμος ο Ζακχαίος, διέθετε μεγάλη ψυχή. Έτρεξε λοιπόν μπροστά, πριν από το πλήθος, και ανέβηκε πάνω σε μια συκομουριά για να τον δει, διότι από εκεί επρόκειτο να περάσει. Άφησε λοιπόν κατά μέρος την υπερηφάνειά του, κινδύνεψε να γελοιοποιηθεί και θεωρήθηκε ότι παιδιακίζει μπροστά στα μάτια όλων και ιδιαίτερα της ‘καλής κοινωνίας’ της εποχής. Μια τέτοια γνήσια προσπάθεια ώστε να ατενίσει κανείς, ιδιαίτερα εσωτερικά και πνευματικά, τον Χριστό, τον αρχηγό της Ζωής, της ουράνιας χαράς και της άνωθεν ειρήνης, αψηφώντας με την πίστη μάλιστα τα μεγαλύτερα υπαρξιακά και κοινωνικά εμπόδια, δεν μένει αναπάντητη από Αυτόν.
Όποιος θέλει να δει το Χριστό, μας διδάσκει ο ιερός Χρυσόστομος, πρέπει να σκαρφαλώσει πνευματικά, να υπερβεί τη φύση, γιατί ο Χριστός είναι ανώτερος απ’ αυτήν. Είναι πιο εύκολο να δεις ένα βουνό όταν είσαι πάνω σ’ ένα λόφο, παρά όταν βρίσκεσαι σε μια κοιλάδα. Ο Ζακχαίος ήταν κοντόσωμος άνθρωπος. Επειδή ήθελε πολύ να δει το Χριστό όμως, σκαρφάλωσε σ’ ένα ψηλό δέντρο. Επομένως, εκείνος που θέλει να πλησιάσει το Χριστό πρέπει να εξαγνιστεί, γιατί θα συναντήσει τον Άγιο των αγίων, τον Ιερό των ιερών. Ο Ζακχαίος είχε μολυνθεί από τη φιλοχρηματία και την ασπλαχνία. Έτσι όταν αποφάσισε να συναντήσει τον Χριστό, έσπευσε να εξαγνιστεί με μετάνοια και έργα ελέους.
Όταν έφτασε ο Ιησούς στο μέρος εκείνο, σήκωσε τα μάτια Του προς τα πάνω, τον είδε και σωματικώς -αφού γνώριζε ως Θεός την πρόθυμη προς μετάνοια ψυχή του Ζακχαίου- και του είπε: «Ζακχαίε, κατέβα γρήγορα, γιατί πρέπει να μείνω στο σπίτι σου σήμερα». Εκείνος τότε κατέβηκε γρήγορα, θαυμάζοντας που ο Θεάνθρωπος γνωρίζει την ύπαρξή του και το όνομά του, και στη συνέχεια Τον υποδέχτηκε με χαρά στο σπίτι του. Δεν φτάνει επομένως να γνωρίζει κανείς γενικώς περί του Ιησού, αλλά οφείλει να τον υποδεχθεί και στο σπίτι του, ΣΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΡΔΙΑ, όπου αν Του ετοιμάσουμε τόπο θα κατοικήσει μόνιμα. Γι’ αυτό και δεν πρέπει να αφήνουμε την κλήση Του σε αναμονή, αφού από την απάντησή μας εξαρτάται η σωτηρία μας. Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΜΑΣ και της βαθύτερης γνωριμίας μαζί Του.
Όλοι όσοι τα είδαν αυτά παραπονούνταν, αγανακτούσαν εναντίον Του, και έλεγαν: “Στο σπίτι αμαρτωλού ανθρώπου πηγαίνει να αναπαυθεί και να μείνει”. Αυτό δείχνει εγωισμό, έλλειψη αυτοεπίγνωσης, κατάκριση του πλησίον, και αδυναμία κατανόησης του προσώπου του Κυρίου. Διότι όλοι είμαστε αμαρτωλοί, και μάλιστα ο Ιησούς δεν κινδυνεύει από την συναναστροφή με αμαρτωλούς, αφού αυτούς ήρθε να λυτρώσει.
Ο Ζακχαίος σηκώθηκε τότε, δεικνύων χαρακτήρα ελευθέρας μεταμέλειας, και είπε στον Κύριο: «Να, το μισό της περιουσίας μου δίνω Κύριε στους φτωχούς και, εάν με δόλιο τρόπο πήρα από κάποιον τίποτε, θα του το αποδώσω τέσσερις φορές περισσότερο», ανώτερη δηλαδή αποζημίωση θα έδινε από το 1/5 που απαιτούσε ο νόμος. Ο ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΥΓΙΟΥΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΑΓΑΘΟΥΣ ΠΡΑΞΕΩΣ ΣΩΖΕΙ, και όχι η επιδερμική και θεωρητική αποδοχή του μεγαλείου της πίστεως. Είπε δε προς αυτόν ο Ιησούς (αλλά και για να ακούσουν οι παριστάμενοι και να καταλάβουν την απύθμενη φιλανθρωπία του Θεού): «Σήμερα σώθηκε τούτη δω η οικογένεια», αφού δηλαδή εισήλθε και έγινε δεκτός στο σπίτι αυτό ο Σωτήρας, και χάθηκε η πλεονεξία και αδικία. «Διότι και ο άνθρωπος αυτός (ο Ζακχαίος) είναι απόγονος του Αβραάμ», ο οποίος Αβραάμ, καθώς και οι προφήτες, για τον Χριστό προφητεύουν, αλλά και ο Αβραάμ υπήρξε επιπλέον φιλόπτωχος και μεγαλόψυχος, όπως τώρα αυτός ο Ζακχαίος.
«Διότι ΗΛΘΕ ο Υιός του ανθρώπου, -‘Είμαι εγώ ο ίδιος που σας ομιλώ’, τους λέγει- για να αναζητήσει και να σώσει όσους έχουν χάσει τον πνευματικό δρόμο και το νόημα της ζωής», το οποίο οδηγεί εκκλησιαστικά, μυστηριακά και Χριστοκεντρικά προς την Βασιλεία του Τριαδικού Θεού.
Αλλά και στο Αποστολικό Ανάγνωσμα πού ακούσαμε σήμερα, μάς αποκαλύπτει ? φλογερός Απόστολος Παύλος το μυστικό τής δυνάμεώς του. Την πηγή από την όποια αντλούσε το θάρρος για να ξεπερνά κάθε εμπόδιο που συναντούσε στην επιτέλεση τής ιερής αποστολής του: «?λπίκαμεν ?π? Θε? ζ?ντι». Δηλαδή, έχουμε στηρίξει τίς ελπίδες μας στον ζωντανό Θεό. Είμαστε ήσυχοι και ασφαλείς. Δεν φοβόμαστε τίποτε, οτιδήποτε κι αν μας συμβεί. Διότι ο Θεός στον Οποίον πιστεύουμε και ελπίζουμε είναι ? Σωτήρας όλων των ανθρώπων, τους όποιους συντηρεί με την πρόνοιά Του. Προπαντός όμως είναι ? Σωτήρας των πιστών μαθητών Του, διότι τούς σώζει από τον αιώνιο θάνατο.
ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ:
‘Η Καινή Διαθήκη’, Ελληνικής Βιβλικής Εταιρίας, Αθ. 2003
‘Η Καινή Διαθήκη’, Αποστολικής Διακονίας, Αθ. 2009
‘Υπόμνημα εις το κατά Λουκάν Ευαγγέλιον’, Π.Ν. Τρεμπέλα, εκδ. Ο Σωτήρ, 1995
Εικόνα: από pixabay